در عصر پیچیدگیهای فزاینده و تحولات شتابان فناوری، مفهوم رهبری عصب محور نیز دستخوش تغییرات بنیادین شده است. رهبری در قرن بیستویکم صرفاً به معنای صدور دستور، کنترل فرایندها یا مدیریت منابع نیست، بلکه به توانایی هدایت ذهنها، تنظیم هیجانات، ارتقای کیفیت تصمیمگیری و ایجاد هماهنگی شناختی در سازمانها وابسته است.
